و اما تو ای عشق

چه مظلومانه میان کلام و رفتار بی عاطفه مانده ای

چه غریبانه از تو می گوئیم جائی که هیچ نشانه ای از تو نیست!

چه سپری از تو ساخته ایم برای پوشاندن دلهای خاکستری مان

تو بمان هرچند که نشناسیمت

تو بدرخش که تجلی ذات حقی شاید روزی کسی حق تو را واقعا شناخت